Drugi padobranski puk, predstavlja elitu francuske Legije stranaca. U ovu jedinicu biraju se "najsuroviji" legionari, koji se u puk upucuju tek nakon osnovne obuke i selekcije u ostalim jedinicama Legije. Karakteristicni amblem na zelenim beretkama i crveni gajtani na svecanim uniformama, predstavljaju obiljezje od kojih zaziru ostali legionari i vojnici.
Zbog sposobnosti da intervenise brzo u bilo kom dijelu svijeta u roku od 24 sahata, 2. padobranski puk Legije stranaca (2 REP - Regiment Etrangere de Parachutistes) ulazi u sastav francuskih snaga za brze intervencije (FAR), kao dio 11. padobranske divizije.
Procjenjuje se da je brojno stanje puka oko 1.300 ljudi, razvrstanih po cetama. U odnosu na ostale legionare, padobranci imaju bolji status i vecu platu za 20 do 30% u odnosu na druge jedinice. Glavna baza puka nalazi se u Kalviju na Korzici, koja je odlicna za obuku padobranaca, jar se na jednom mjestu nalaze more, strme stijene i planine, a i povoljni su klimatski uslovi sa dosta vedrih dana, pogodnih za padobranske skokove. Po jedna ceta iz sastava ovog puka stalno je prisutna u Dzibutiju u sastavu 13. polu-brigade Legije.
Organizacijski posmatrano, 2. padobranski puk sastoji se od komande, cetiri streljacke cete, cete za izvidjanje i vatrenu podrsku i Stabno-pozadinske cete.
Trening i ratno iskustvo
Streljacke odnosno padobransko-pjesadijske cete podjeljene su po specijalnostima: 1. ceta za nosenje akcije, protivoklopnu borbu i dejstva u naseljima (gradska borba), 2. ceta za ratovanje u planinskim i snjeznim uslovima, 3. ceta za amfibijsko-desantne operacije (na vodi i pod vodom) i 4. ceta za snajperske akcije i diverzije. Ovakva podjela nastala je na osnovu iskustava iz prakse i mnogih ratova i intervancija, jer omogucava da dejstvuje u raznim situacijama i terenima.
Svaka streljacka ceta ima komandni dio, tri streljacka voda i vod za vatrenu podrsku sa dva minobacaca od 81 mm i dva sistema vodjenih protivoklopnih raketa MILAN. Prva ceta puka obucava se na posebno uredjenom poligonu za gradsku i protivoklopnu borbu u Fraseliju na Korzici, ali izvodi vjezbe i sa drugim armijama, poput njemackog Bundesvera na njihovom poligonu u Hamelburgu. U sastavu ove cete nalazi se i vod od 17 pasa posebno obucenih za traganje, obezbjedjenje i borbu.
Za izvodjenje nocnih akcija ceta je opremljena specijalnim sredstvima i naoruzanjem - IC pasivnim i termovizijskim uredjajima (nisanima i naocalama), laserskim obiljezivacima, automatskim puskama FAMAS 5,56 mm sa prigusivacima i "Heckler-Koch" automatima MP5 SD sa integralnim prigusivacima, samostrelima, Remington "pumparicama" za razvaljivanje vrata i prozora u gradskoj borbi i drugo.
Druga ceta je namjenjena za borbu u planinskim i snjeznim uslovima. Program njihove obuke, pored standardnog padobranskog dijela, obuhvata i alpinistiku, skijanje, savladjivanje prepreka na tesko prohodnom terenu, izradu igloa i bivaka u snjegu, orijentaciju, maskiranje i druge vjestine. Zajednicke vjezbe izvode se sa pripadnicima 27. planinske divizije francuske armije na poligonu Montzenevre i u centru za planinsko ratovanje u Samoniju.
Specijalisti za diverzije i sabotaze
Za desantno-amfibijske operacije na vodi i pod vodom osposobljena je 3. ceta, koja broji 175 ljudi. Ceta se sastoji od izvidjackog, motorizovanog i dva desantno-jurisna voda. Za izvrsenje zadataka opremljeni su gumenim desantnim camcima "Zodiak" sa jakim vanbrodskim motorima, kanuima, a podrsku pruzaju i brodovi, podmornice i helikopteri "Super Frelon" ratne mornarice. Obuka obuhvata dosta plivanja, ronjenja i tehnike podvodnih diverzija, orijentaciju i navigaciju uz pomoc busole i GPS-a. Jedna od vjezbi provjere osposobljenosti podrazumjeva da se trasa od 8 km uz jaku morsku struju mora preplivati pod opremom za manje od 4 sahata.
Snajperisti 4. cete imaju dosta borbenog iskustva iz mnogih akcija u kojima je potvrdjen znacaj snajperskog naoruzanja u dnasnjim ratovima, posebno u naseljima. U naoruzanju se nalaze domace snajperske puske FR-F2 kalibra 7,62 mm NATO sa rucnim repetiranjem zatvaraca, britanske snajperske puske L-96 A1 Accuracy International u kalibru .338 Super Magnum i dalekometne puske "Barrett" i "McMilann" u kalibru .50 (12,7mm). Sva oruzja opremaju se dnevnim i nocnim optickim nisanima, a koristi se i specijalna oprema, radari i osjetljivi mikrofoni za antisnajpersku borbu, odnosno otkrivanje pozicija odakle dejstvuju protivnicki snajperisti.
Grupu za vrsenje diverzija i sabotaza iz 4. cete sacinjavaju specijalisti za upotrebu eksploziva i upaljaca, rusenje raznih objekata, postavljanje mina, izradu improvizovanih minskih naprava, ali i za demontiranje postavljenih minsko-eksplozivnih sredstava. Za izvodjenje ovih zadataka obucavaju se u centrima za obuku diverzanata "Maunt Luis" u Pirinejima i Arta-Plaz u Dzibutiju.
U sastavu cete za izvidjanje i vatrenu podrsku djeluje padobranski vod komandosa GCP (Le Groupement
des Commandos Parachutistes), obucen za izvodjenje padobranskih skokova sa velikih visina, djelovanje u dubokoj pozadini neprijatelja radi vrsenja specijalnih zadataka, navodjenje avijacije i artiljerije, izvidjanje i prikupljanje obavjestajnih podataka, napada na vazne ciljeve i objekte.
Osposobljen je i za protivteroristicke akcije i oslobadjanje talaca, zarobljenika, spasavanja oborenih pilota i drugo. Opremljeni su najmodernijom opremom za prikupljanje i obradu podataka, satelitskim uredjajima za odrzavanje veze, portabl transmiterima i kamerama za trenutno prenosenje slike do operativnog centra, laserskim obiljezivacima ciljeva za navodjenje avio bombi, GPS uredjajima za navigaciju i drugom opremom.
