PRIGUSIVAC Prvi prigusivac je izmislio 1910 godine Hiram Maksim,a to je i covjek koji je napravio prvi pravi mitraljez. Prigusivac moze u velikoj mjeri da smanji zvuk ili prasak prilikom ispaljenja projektila iz oruzja,ali nejma teoretske sanse da potpuno "ucutka" bilo koje vatreno oruzje.Nejma vatrenih oruzja koji se ne cuju u upotrebi! Postoje vise elemenata koji zajedno prave "PUCANJ",odnosno zvuk koji mi cujemo prilikom pucanja iz vatrenog oruzja. - Talasni pritisak koji se stvara prilikom rapidnog sirenja potisnog gasa - Zvucni udar od strane metka,odnosno probijanje zvucnog zida. - Mehanicka buka - Zvuk leta projektila Prigusivac smanjuje prasak odnosno zvuk putem dva mehanizma.Prvi mehanizam je usporavanje oslobadjanja potisnog gasa koji se stvara i koji mi dozivljavamo kao prasak,odnosno pucanj.

Drugi mehanizam je putem Njutnovog zakona Termodinamike gdje se kaze da energija ne moze da se stvara niti da se unisti, vec moze samo da se pretvori iz jedne forme u drugu.Gdje se dio kineticke energije koja se stvorila putem zvucnog impulsa pretvara u toplotu. Jedini nacin da rijesite problem sa drugom komponentom ZVUCNI UDAR je da koristite podzvucnu municiju. A zvuk koji se stvara letom projektila nije dovoljno glasan da bi ga registrovao strijelac,ali cak i podzvucna municija bi mogla da se cuje ako metak prodje dovoljno blizu neke osobe i on se obicno registruje kao neko "sistanje"!Prigusivace je moguce podijeliti i na montazno-demontazne, i integralne.

Prvi su poznati najsiroj publici zahvaljujuci filmovima. Montiraju se vise-manje na oruzje uobicajene konstrukcije, i sa uglavnom minornim adaptacijama. Drugi su sastavni dio oruzja i bez njih je uglavnom neupotrebljivo. Ovi drugi zahtijevaju specijalno modifikovane modele oruzja ili posebne konstrukcije. Uglavnom nude vece prigusenje uz smanjenje ukupne duzine oruzja. Medjutim mahana im je da smanjuju Eo zrna, drasticno dizu cijenu oruzja i sl.Jos jedna od stvari vezana za upotrebu prigusenog oruzja je povecana mogucnost zastoja. Par metaka ispaljenih sa prigusivacem ce uprljati oruzje kao da ste ispalili stotinjak bez prigusivaca. Kod najboljih konstrukcija odnos izmedju zastoja istih oruzja sa i bez prigusivaca je nekih 50%. Kod drugih je odnos jos nepovoljniji. Zato je neophodno dobro odrzavanje.

Sto se zakonske regulative za civile tice ove stvarke su uglavnom zabranjene u cijelom svijetu.Tako je i u svi zemljama ex Jugoslavije. Ali opet postoje izuzeci poput Finske, gdje vlada ohrabruje vlasnike oruzja da sto vise koriste prigusivace da bi se smanjilo zagadjenje okoline bukom! (Kod nas mozda zato nisu ni popularni). U istoj toj Finskoj ne postoje zloupotrebe(osim mozda minornih) prigusenog oruzja. I na kraju jedno vazno objasnjenje. Bez obzira na konstrukciju, ukoliko je Vo zrna ispod brzine zvuka onda je u pitanju prigusivac. Ukoliko je Vo zrna okolozvucne vrijednosti ili nadzvucne, onda je u pitanju razbijac pucnja. U tom slucaju ce se pored pucnja usljed interakcije izmedju barutnih gasova i atmosfere javiti i tzv. balisticki pucanj. On nastaje kao posljedica probijanja zvucnog zida. Ovaj pucanj moze biti toliko jak da vecina ljudi kaze"nevalja ovaj prigusivac"! To govori o njihovom neznanju ove materije, i da puno vjeruju filmskoj produkciji.

PANCIR Zaštitni prsluci u svim svjetskim armijama su predmet posebne brige i tehnološkog unapređenja. Pješadija, kao najmasovniji, najuniverzalniji i najotporniji rod vojske predstavlja ključ uspešnog ishoda svakog borbenog dejstva i maksimalno je zaštićena (koliko je to moguće) od neprijateljske vatre, streljačkog oružja, od parčadi artiljerijskih i minobacačkih projektila, te nagaznih mina. Uz brojna oklopna vozila, za pešadinca se razvijaju individualna zaštitna sredstva.

Drugi svjetski rat donio je prve inovacije u tom smjeru. Američka pješadija je na već standardnom djelu opreme - šljemu, posjedovala termoplastični umetak (taj šljem se i danas može naći u pojedinim armijama), dok su njihove kolege - piloti imali bluze od višeslojne svile zbog poboljšanja toplote na velikim visinama. Vijetnamski rat donosi vjetrovke od balističkog najlona, M-65, kod nas poznatije kao "vijetnamke", koje su štitile od vlage u prašumama.
Pored zaštite vojnika od nepovoljnih vremenskih uslova, uporedo se radilo na razvijanju zaštite od direktnog pogotka streljačkog oružja kao i od parčadi projektila. Statistički je dokazano da najviše žive sile strada od parčadi projektila (80 - 85 odsto), a kod nepovratnih gubitaka taj postotak iznosi 80 odsto.Vođeni tim podacima stručnjaci usavršavaju pancirne prsluke čijom se upotrebom povećava sposobnost preživljavanja vojnika u borbenim dejstvima.

Osnovna podjela pancira je na mehke (tkanina) koji štite od oružja sa kratkom cjevi, i čvrste (tvrde) koji pružaju zaštitu od projektila ispaljenih iz dugih cjevi.Različite su mase, u zavisnosti od željenog stepena zaštite, veličine i površine tjela koji se štiti. Pri izboru se vodi računa da prsluk ne sputava i otežava nošenje oružja i djelova opreme kao i da mora biti prilagođen fizičkoj konstrukciji vojnika.Izrađuju se u pet veličina: mali - broj 38, 40, srednji - 42, 44, veliki - 46, 48, veoma veliki 50, 52, ekstra veliki 54, 56. Težina prsluka može biti od jednog do 13 kilograma, gdje, shodno svojoj težini, najlakši prsluci pružaju najniži stepen (nose se ispod odeće), dok prsluci od osam do 13 kg daju veći stepen zaštite i pružaju mogućnost dodavanja zaštitnih ploča od različitih materijala.

Prsluk koji se nosi ispod odjeće (prva klasa) predstavlja kombinaciju do 10 slojeva specijalne tkanine i pruža zaštitu od parčadi ručnih bombi i pištoljskih zrna. Omiljeni su kod visokih državnih funkcionera i njihovih tjelohranitelja. Druga klasa sastoji se od 25 slojeva tkanine i štiti, pored zaštite leđa i grudi, i stomak, krsta, a ponekad i vrat. Masa može biti tri i više kilograma u zavisnosti da li ima dodatnih pancirnih uložaka. Često su sastavni dio opreme specijalnih policijskih snaga. Treća i četvrta klasa štite od savremenog streljačkog oružja i to su prsluci koji se koriste u NATO armijama. Težina je do 10 kg i štite od zrna kalibra 5,56 mm i 7,62 mm. Oblače se preko uniforme.

VARLJIVA SIGURNOST

Kod nas veoma popularni "tetejac" 7,62 mm na odstojanju od 25 metara može probiti američki prsluk sastavljen od 20 slojeva kevlara i ploče od kompozitnih materijala debljine 2 mm, dok pojedini ruski pištolji probijaju pancir od 32 sloja kevlara sa daljine od 50 metara ili čeličnu ploču debljine 4 mm, sa rastojanja od 25 metara.